Oddział Żoliborz-Bielany Towarzystwa Przyjaciół Warszawy wraz z Urzędem Dzielnicy Żoliborz m.st. Warszawa podjęli się wspólnej organizacji spotkania rocznicowego z okazji przypadającej w marcu 80.rocznicy urodzin Jacka Kuronia - ikony opozycji, działającego w okresie PRL. Jego zasługi w budowie demokratycznej Polski są olbrzymie. Jest jedną z osób, które w opozycji działały najdłużej.

Urodził się 3 marca 1934 r. we Lwowie, w rodzinie o tradycjach PPS-owskich. Od 1949 r. był działaczem Związku Młodzieży Polskiej, a od 1952 r. członkiem PZPR. Założyciel i komendant Kręgu, a następnie Hufca Walterowskiego ZHP. Usunięty z ZMP i PZPR w 1953 r. za krytykę koncepcji ideowej ZMP.

W 1957 r. ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Rok wcześniej ponownie został przyjęty do PZPR. Usunięty z tej organizacji po napisaniu w 1964 r., wraz z Karolem Modzelewskim, "Listu otwartego do członków Partii", stanowiącego krytyczną analizę ustroju politycznego, ekonomicznego i społecznego PRL. Opublikowany na Zachodzie, był uznawany za jedną z najdojrzalszych prób krytyki systemu realnego komunizmu, podejmowanych z perspektywy ideowej rewolucyjnego marksizmu. Autorzy „Listu” zostali aresztowani 20 marca 1965 r, a w lipcu tr. skazani: K. Modzelewski na trzy i pół roku więzienia, Kuroń na trzy lata pozbawienia wolności. Z więzienia Kuroń wyszedł warunkowo w maju 1967 r.

Jacek Kuroń był współinicjatorem protestów studentów Uniwersytetu Warszawskiego przeciw zdjęciu „Dziadów” ze sceny Teatru Narodowego. Aresztowany 8 marca 1968 r., w następnych tygodniach był obiektem wielu niezwykle brutalnych ataków propagandy partyjnej. Skazany na 3,5 roku więzienia został zwolniony 17 września 1971 r.

W następnych latach Jacek Kuroń dokonywał weryfikacji deklarowanych wcześniej tradycji ideowych. Szukał systemu wartości i poglądów, które umożliwiłyby pogodzenie najważniejszych wartości lewicowych z etycznym przesłaniem chrześcijaństwa i perspektywą tworzenia demokratycznego, pluralistycznego społeczeństwa. Deklarował dobro osoby ludzkiej rozumiane jako suwerenność jednostki oraz twórcze działanie człowieka w społecznym środowisku jako wartości podstawowe. Wskazywał, że każde działanie, które przełamuje monopol totalitarnego państwa w zakresie organizacji, informacji i decyzji, przybliża odzyskiwanie suwerenności przez społeczeństwo. Uważał, że niezależne ruchy społeczne są drogą do odzyskiwania wolności przez obywateli, a rozwijając się odtwarzają wolne od totalitarnej kontroli społeczeństwo, tym samym zmniejszając niesuwerenność państwa. Wskazywał przy tym na potrzebę jawnego działania - w ramach obowiązującego prawa.

W 1975 r. Jacek Kuroń był współorganizatorem akcji protestacyjnej (List 59) przeciw zmianom konstytucji PRL: uznaniu przewodniej roli PZPR w państwie, trwałym i nienaruszalnym sojuszu Polski z ZSRR oraz o zależności respektowania przez władze PRL praw obywateli od wykonywania przez nich obowiązków wobec państwa. Ta akcja protestacyjna spowodowała istotne złagodzenie wprowadzanych zmian.

We wrześniu 1976 r., po wydarzeniach w Radomiu, był współzałożycielem Komitetu Obrony Robotników KSS”KOR” i jednym z najczynniejszych członków Komitetu oraz autorem wielu tekstów projektujących i wyjaśniających formy działania i cele opozycji demokratycznej. Wielokrotnie zatrzymywany, a w 1977 r. więziony przez 3 miesiące. Od 1978 r. członek Towarzystwa Kursów Naukowych, w latach 1977-78 wykładowca tzw. Uniwersytetu Latającego, w związku z czym w 1978 r. był obiektem brutalnych ataków bojówek Socjalistycznego Związku Studentów Polskich.

W lipcu i sierpniu 1980 r. współorganizował sieć informacyjną o ruchu strajkowym, a od września 1980 r. został doradcą Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność” w Gdańsku, a następnie Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. Był jednym z autorów strategii działania Związku.

Internowany 13 grudnia 1981 r .a w 1982 r. aresztowany pod zarzutem próby obalenia ustroju został zwolniony w 1984 na mocy amnestii.

Współpracował z podziemnymi strukturami „Solidarności” oraz z prasą podziemną. W 1988 r. wszedł w skład Komitetu Obywatelskiego przy Przewodniczącym NSZZ”Solidarność”. W 1989 r. brał udział w rozmowach Okrągłego Stołu.

W latach 1989 - 2001 Jacek Kuroń był posłem na Sejm, członkiem Klubów OKP, Unii Demokratycznej, Unii Wolności. W latach 1989-90 i 1992-93 ministrem pracy i polityki socjalnej. W okresie 1991-95 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Unii Demokratycznej, następnie Unii Wolności. Organizator i uczestnik wielu akcji społecznych (np. Fundacji SOS), mających łagodzić dotkliwe skutki transformacji gospodarczej. Wieloletni przewodniczący Komisji Sejmowej do Spraw Mniejszości Narodowych.

Jacek Kuroń został odznaczony Orderem Orła Białego, francuską Legią Honorową, Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, ukraińskim Orderem Jarosława Mądrego, litewskim Orderem Wielkiego Księcia Giedymina, Medalem Zasługi Republiki Czeskiej. Zmarł 17 czerwca 2004r.

Spotkanie rocznicowe z okazji 80. rocznicy urodzin Jacka Kuronia zostało zorganizowane 6 marca 2014 roku w auli Szkoły Głównej Służby Pożarniczej, która mieści się przy pl. Jacka Kuronia. W spotkaniu wzięli udział m.in. Andrzej Kuroń – brat Jacka Kuronia, profesor Andrzej Friszke, profesor Andrzej Paczkowski, Seweryn Blumsztajn, Mirosław Sawicki.

Spotkanie poprzedziło złożenie kwiatów pod głazem upamiętniającym Jacka Kuronia w parku Żeromskiego na Żoliborzu. W składaniu kwiatów uczestniczyła m.in. pani Hanna Gronkiewicz – prezydent Warszawy.

Oddział Żoliborz-Bielany TPW skierował też pismo do przewodniczącej Komisji Kultury i Środków Przekazu Sejmu RP, pani Iwony Śledzińskiej – Katarasińskiej z prośbą o podjęcie przez Sejm uchwały upamiętniającej Jacka Kuronia. 21 marca 2014 roku uchwała została podjęta przez posłów przez aklamację.

Koordynator projektu Zbigniew Sieszycki, Sławomira Pieńkowska, Maria Wiro-Kiro

Ta strona wykorzystuje pliki cookie dla lepszego działania serwisu. Możesz zablokować pliki cookie w ustawieniach przeglądarki.